Unia Europejska zatwierdzi umowę z krajami Mercosur, ale wdrożyła też środki chroniące jej własnych rolników. Jak zwracają uwagę analitycy, większość krajów czy bloków handlowych zawiera obecnie szybko umowy handlowe chcąc się uchronić przed efektami polityki handlowej prezydenta USA Donalda Trumpa.
Unia Europejska zatwierdziła 6 listopada środki ochronne, które zabezpieczą unijnych rolników przed dumpingiem cenowym lub gwałtownym wzrostem importu z nowych partnerów handlowych – Argentyny, Brazylii, Paragwaju i Urugwaju znanych jako blok Mercosur. Środki te obejmujące m.in. kontyngenty eksportowe i kontrolę ewentualnych dopłat do produkcji rolnej oraz cen eksportowych zaproponowała Komisja Europejska, by „wyjść naprzeciw” postulatom „koalicji niechętnych”, na której czele stały Francja i Polska obawiające się, że ta umowa handlowa może zaszkodzić unijnemu rolnictwu.
Umowę handlową z Mercosur negocjowano 25 lat. Unia liczy, że dzięki niej europejskie przedsiębiorstwa zaoszczędziłyby ponad 4 mld euro rocznie na cłach i rozszerzyłyby swój dostęp do rynków Mercosuru. Dodatkowym impulsem jest możliwość ściślejszego połączenia obu regionów w chwili, kiedy polityka handlowa administracji Trumpa demoluje światowy system wolnego handlu a Chiny ograniczają dostęp do kluczowych metali ziem rzadkich.
Umowa prawdopodobnie zostanie podpisana podczas zbliżającego się szczytu Mercosur w Brazylii, który może odbyć się 20 grudnia.
Jak stwierdzają analitycy, można już zaobserwować, że polityka administracji USA spowodowała wielkie przyspieszenie negocjacji handlowych zarówno pomiędzy blokami państw, jak i bilateralnych. Poza umową Unia Europejska-Mercosur, Unia Europejska zaktualizowała istniejącą od 2000 roku umowę z Meksykiem uzupełniając ją częścią dotyczącą otwarcia rynków rolno-spożywczych i kontraktów rządowych. Następna z kolei jest umowa z Indonezją, którą zawarto 23 września. Ma ona doprowadzić do obniżenia ceł na eksport z UE o 600 mln euro. Unia negocjuje też od 2022 roku nową umowę z Indiami. Rozmowy te nabrały tempa, a obie strony dążą do osiągnięcia porozumienia do końca tego roku. Postępy poczyniono też w rozmowach z Filipinami i Tajlandią, wznowiono negocjacje z Australią i Malezją oraz Kanadą i rozpoczęto negocjacje ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi. W lipcu została też zawarta umowa z krajami EFTA – Szwajcarią, Islandią, Liechtensteinem i Norwegią. Unia spodziewa się też przyspieszenia negocjacji z Japonią i Wietnamem. Nowa Zelandia wznowiła rozmowy z UE po dekadzie przerwy i zadeklarowała, że dąży do zawarcia umowy w ciągu dwóch miesięcy.
Nie tylko Unia negocjuje umowy dwustronne. Brazylia spodziewa się sfinalizować umowę ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi do końca 2025 roku. Zresztą ZEA rozpoczęły szereg rozmów handlowych oraz inwestycyjnych i współpracy, aby zmniejszyć swoją zależność od paliw kopalnych i zwiększyć długoterminowe możliwości wzrostu. W styczniu jednego dnia podpisano trzy umowy – z Kenią, Malezją i Nową Zelandią. ZEA prowadzą także dalsze rozmowy z Japonią, Chinami, Koreą, Australią, Pakistanem, Indiami, Turcją i Mercosurem.
