Warszawa, 11.04.2024 (ISBnews) – Luzowanie ilościowe jako element polityki monetarnej „jest bardzo ekonomicznie rozsądne i całkowicie zgodne z prawem”, ocenia członek Rady Polityki Pieniężnej (RPP) Ireneusz Dąbrowski.
„Niekonwencjonalne elementy polityki monetarnej – to weszło do dyskursu publicznego po kryzysie 2008 r. Do 2008 roku dominował pogląd taki, że ryzyko jest czymś, co dotyczy indywidualnych osób […] po 2008 roku zauważono totalną globalizację, co oznacza znaczne ograniczenie możliwości dywersyfikacji i znaczny wzrost ryzyka systemowego – to jest cała koncepcja 'Makroprudential’ [policy strategy] czyli ograniczanie ryzyka systemowego, koncepcja działań makro-ostrożnościowych” – powiedział Dąbrowski podczas konferencji „Narodowy Bank Polski – nowy horyzont”.
Przypomniał, że w polskim systemie prawnym pojawił się Komitet Stabilności Finansowej – do policy mix oprócz polityki fiskalnej i pieniężnej dołączono również politykę makro-ostrożnościową.
„I stąd pojawiło się luzowanie ilościowe – czyli strukturalne operacje otwartego rynku, które jak słusznie zauważają komentatorzy odbywały się wszędzie. Stawianie zarzutu NBP jest trochę nie na miejscu, o ile nie chcę użyć słowa – absurdalne. Te operacje są całkowicie legalne. Ich istotę, ramy prawne ustala RPP […], nadzoruje te operacje zarząd NBP i w ramach tej uchwały, blankietowej ma tutaj swobodę działania. Ta dyskusja, która trwa – sprawa jest jasna. Te operacje mają charakter dualny – z jednej strony stabilizacyjny – mają stabilizować system i dostarczać płynności do systemu, ale z drugiej strony też są elementem polityki pieniężnej. To rozwiązanie, które istnieje, że jakby Rada daje jakby 'blankietowe’ upoważnienie zarządowi [NBP] jest bardzo ekonomicznie rozsądne i całkowicie zgodne z prawem” – stwierdził członek RPP.
We wstępnym wniosku, jaki przedstawiciele koalicji rządowej złożyli w Sejmie domagając się pociągnięcia prezesa Narodowego Banku Polskiego (NBP) Adama Glapińskiego do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu, postawiono osiem zarzutów. We wniosku prezesowi NBP postawiono osiem zarzutów, m.in. o to, że:
1) że w latach 2020-2021 inicjował i uczestniczył w podejmowaniu przez zarząd NBP „decyzji o skupie skarbowych papierów wartościowych (obligacji) Skarbu Państwa oraz nie skarbowych papierów wartościowych (obligacji) gwarantowanych przez Skarb Państwa emitowanych przez Polski Fundusz Rozwoju S.A. i Bank Gospodarstwa Krajowego, przez to zapewniał pośrednie finansowanie przez Narodowy Bank Polski deficytu budżetowego w łącznej kwocie co najmniej 144 mld zł, co stanowiło naruszenie art. 220 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 3. ust. 1 ustawy o Narodowym Banku Polskim”;
2) że działania opisane w pkt 1 „realizował bez należytego upoważnienia od Rady Polityki Pieniężnej, co stanowiło naruszenie art. 12 ust. 2 pkt 6 ustawy o NBP”.
(ISBnews)
